Wydłużenie misji przewidywano na 2 do 5 lat.
Budowa i działanie Sonda została zbudowana przez japoński Institute of Space and Astronautical Science i Uniwersytet Tokijski. Miała wysokość 0,58 m. Jej czworokątny kadłub o ściętych wierzchołkach miał przekątną 1,6 m. Wystawały z niego dwa panele krzemowych ogniw słonecznych. Statek posiadał akumulatory NiMH. U góry kadłuba znajdowała się nieruchoma antena paraboliczna dużego zysku. Antena była nieruchoma, z powodu czego oś obrotu statku była stale skierowana ku Ziemi. Stabilizujący ruch obrotowy odbywał się z prędkością 7,5 obr./min. U spodu zamontowano jednostkę napędową sondy: jeden duży silnik wielokrotnego użytku i kilka małych silniczków korekcyjnych.
Statek posiadał również rozkładany maszt o długości 5 m i jeden krótszy, jednometrowy wysięgnik. Ze statku wystawała także para cienkich anten, o łącznej długości 50 m.
Masa własna statku wynosiła 258 kg; wraz z paliwem, 540 kg.
Łączność Komunikacja ze statkiem odbywała się w paśmie X (8410,93 MHz) i S (2293,89 MHz). Moc nadajnika wynosiła 2,5 W. Prędkość telemetrii wahała się między 32 a 64 kb/s (zależnie od odległości sondy od Ziemi).