Wskazuje to na zarzucenie innego charakterystycznego dla radzieckich i rosyjskich czołgów elementu, czyli karuzelowego automatu ładowania. Według źródeł rosyjskich, zamiast tego w wykuszu, w tylnej części wieży zamontowano oparty na zachodnich rozwiązaniach system automatycznego ładowania. Wykusz ten, zawierający nowy automat i skład amunicji w osobnym przedziale, ma odrzucalne ściany, które w przypadku eksplozji amunicji uwalniają energię wybuchu, kierując ją na zewnątrz czołgu. Chroni to załogę i czołg przed całkowitym zniszczeniem, podobne rozwiązanie zastosowano w amerykańskim M1 Abrams. Sama wieża jest bezzałogowa, wszyscy członkowie załogi znajdują się wewnątrz kadłuba, co zwiększa ich bezpieczeństwo.
thumb|left|240px|Prototyp czołgu Czarny Orzeł z 1999 roku z wyszczególnionymi elementami pojazdu
Prototyp miał standardową rosyjską armatę czołgową kalibru 125 milimetrów, ale wersja finalna ma mieć armatę lub armatowyrzutnię kalibru 152 milimetrów. Dla porównania większość współczesnych czołgów podstawowych na świecie ma armaty kalibru 120 lub 125 milimetrów.
Z powodu swoich rozmiarów maszyna jest prawdopodobnie znacznie cięższa niż T-80 i waży szacunkowo około 50 ton. Powoduje to konieczność zainstalowania mocniejszego silnika. Prototyp napędzany jest przez silnik turbinowy o mocy 1500 KM.
Przypisy
Kategoria:Rosyjskie czołgi podstawowe