Studia prawnicze odbył na Uniwersytecie JagiellońskimA. K. Kunert, Z. Walkowski, Kronika kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Edipresse Polska, Warszawa 2005, , s. 87. lub na Uniwersytecie Lwowskim„Gazeta Lwowska” z 15 lipca 1936 oraz Kto był kim w II Rzeczypospolitej, pod red. prof. Jacka M. Majchrowskiego, Warszawa 1994, wyd I, s. 164.. Aplikację sądową ukończył w Brzeżanach. W 1924 otworzył kancelarię adwokacką w Łodzi. Był członkiem Naczelnej Rady Adwokackiej. Przed wyborami parlamentarnymi do Sejmu RP w 1935 został mianowany komisarzem wyborczym w okręgu wyborczym nr. Praktykę adwokacką prowadził do 1936. Był m.in. obrońcą łódzkiego króla przestępców - Ślepego Maksa w procesie z 1930 roku.

Po śmierci Józefa Piłsudskiego i bezpośrednim zaangażowaniu się Edwarda Rydza-Śmigłego w politykę wewnętrzną, jako zaufany człowiek Śmigłego został 15 lipca 1936 powołany na wojewodę tarnopolskiego„Tydzień Robotnika”, 19 VII 1936, nr 33, s. (inf. Adw. Biłyk został wojewodą.).. Pozostawał nim do 16 kwietnia 1937, gdy został powołany na wojewodę lwowskiego. Urzędował na Wałach Gubernatorskich w dawnej siedzibie Namiestnictwa Galicji.