Delegat na IV, V, VI, VII, VIII Zjazd PZPR.
W 1979 otrzymał tytuł doktora honoris causa krakowskiej AGH.
Uchwałą VIII Plenum KC PZPR z 9 lutego 1981 usunięty z Komitetu Centralnego, a w kwietniu tego samego roku usunięty z partii. W lipcu 1981 został pozbawiony przez Radę Państwa PRL dwóch najwyższych odznaczeń państwowych. Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 jako osoba związana politycznie z ekipą Edwarda Gierka został na pewien czas internowany. W marcu 1982 został skazany przez Sąd Rejonowy dla m st. Warszawy na rok pozbawienia wolności i 300 tys. złotych grzywny za przekroczenie uprawnień i wykorzystanie stanowiska służbowego (wicepremiera i ministra hutnictwa) polegające na wręczeniu swojej sekretarce 4 talonów samochodowych, które ta następnie sprzedała. Został również ukarany karą 10 tys. złotych grzywy za wręczenie tej samej osobie 120 dolarów. Orzeczono również wobec niego zakaz zajmowania stanowisk w administracji państwowej na okres 3 latWyrok w procesie Franciszka Kaima, „Trybuna Robotnicza”, nr 63, 30 marca 1982, s. 4..
Jego żoną była Anna Maria z domu Kościelniak (1923–2015).