Dzieje fortuny Potockich z Tulczyna 1799-1921, Lublin, Wydawnictwo Lubelskie, .
Franciszek Salezy wymógł na synu w lutym 1771 wniosek do konsystorza o unieważnienie związku z powodu uwiedzenia. Teściowie postanowili porwać Gertrudę i umieścić w klasztorze pod opieką przeoryszy wywodzącej się z Potockich na czas rozwodu. Sprawa jednak nabrała rozgłosu i Komorowscy zdążyli zmienić miejsce pobytu – z Suszna wyprawił Komorowski żonę i córkę do Lwowa przez Nowe Sioło. 13 lutego 1771, w Środę Popielcową, zostali zaatakowani przez nadwornych kozaków Potockiego przebranych za Rosjan, pod dowództwem Aleksandra Dąbrowskiego. Według wersji Potockich Gertruda zginęła przypadkowo, napastnicy spotkali po drodze wozy wyładowane zbożem i, aby stłumić krzyki ofiary, przygnietli ją nieszczęśliwie futrami, doprowadzając do uduszenia. Istnieje kilka wersji dotyczących ciała – według jednej z nich zwłoki wrzucono do rzeki Raty w pobliżu Sielca Bełskiego, a znaleziono wiosną po spłynięciu lodów. Inna wersja wskazuje, że ciało zostało znalezione nad Bugiem w Konotopach koło Sokala, po czym odbył się potajemny pochówek.