pracownika i zastępcy dyrektora Centrali Handlu Zagranicznego „Ciech” (1957–1962), zastępcy przedstawiciela handlowego PRL we Frankfurcie nad Menem (1962–1967) oraz dyrektora departamentu planowania w Ministerstwie Handlu Zagranicznego (1967–1969), równocześnie wykładowcy w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. W okresie od lipca 1969 do kwietnia 1973 był podsekretarzem stanu w tym ministerstwie, a od kwietnia 1973 do lipca 1978 ambasadorem PRL w Austrii. Po powrocie z placówki od lipca 1978 do lutego 1980 był podsekretarzem stanu i I zastępcą ministra w Ministerstwie Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej. Od 29 grudnia 1979 do 18 lutego 1980 był kierownikiem, od 18 lutego 1980 do 3 lipca 1981 ministrem handlu zagranicznego i gospodarki morskiej, a od 10 lipca 1981 do 31 października 1981 ministrem handlu zagranicznego. W okresie kwiecień 1982 do sierpnia 1987 pełnił funkcję prezesa Polskiej Izby Handlu Zagranicznego, a od 10 sierpnia 1987 do 24 sierpnia 1990 był ambasadorem PRL/RP w Niemczech Zachodnich. W latach 1986–1987 członek Prezydium Rady Społeczno-Gospodarczej przy Sejmie PRL.