W 1551 roku Peter von Pfaff, będący burgrabią olsztyńskim, nabył wspomniane osiem łanów na prawie magdeburskim z obowiązkiem jednej służby zbrojnej konno, następnie w 1562 roku otrzymał od kapituły kolejne cztery łany za roczną opłatą czterech funtów wosku. Po śmierci burgrabiego i jego żony Urszuli wieś przez jakiś czas należała do kapituły warmińskiej, a w 1595 stała się własnością pruskiego szlachcica Aleksandra (dzierżawił wieś przez 14 lat). Od 1609 roku Bałąg należał do Heinricha Wildenau, a od 1656 do człowieka o nazwisku Sudamski. W roku 1808 ziemię majątku, na podstawie pruskiego dekretu uwłaszczeniowego, otrzymali jego mieszkańcy.
W 1656 r. wieś należała do Sudamskiego, który płacił od 8 włók (łanów) kapitule czynsz rekognicyjny w wysokości jednego łasztu żyta i tyleż pszenicy, funta wosku oraz jednego denara kolońskiego. Zobowiązany był jednej służby zbrojnej konno w czasie wojny. W 1673 właścicielem majątku w Bałagu był niejaki Hennig. Poza nim i jego żona w majątki mieszkali: jego syn z małżonką oraz chałupnik Nowicki z żoną i synem. Według danych z 1717 ziemię rolna w Bałągu zaliczono do bardzo niskiej jakości (szósta klasa). Według raportu rewizyjnego kapituły warmińskiej tylko dwa łany obsiane były zbożem a pozostałe zaś leżały odłogiem i były wykorzystywane jako pastwiska.