Nie zyskał jednak popularności wśród masowej publiczności, po jego realizacji reżyser opuścił Szwecję i wyjechał do Niemiec. Podpisał tam kontrakt z UFA, dominującym niemieckim koncernem filmowym i wyreżyserował 3 filmy w tym Jego żona, nieznajoma (Seine Frau, die Unbekannte). Ważnym epizodem w dorobku Duńczyka był występ w 1924 w filmie Mikaël reżyserowanym przez Carla Theodora Dreyera. W rok później wyjechał do Hollywood. W Stanach Zjednoczonych tworzył obrazy zaliczane do nurtu późnego ekspresjonizmu, przez miejscową widownie przyjmowane bez entuzjazmu. Wrócił do Danii, gdzie w latach 30. pracował w teatrze. W latach 1939–1941 realizował filmy utrzymane w realistycznym stylu, osiągając obrazem Dzień rozwodu (Skilsmissens børn) sukces kasowy. Swym ostatnim filmem Dama w jasnych rękawiczkach (Damen med de lyse Handsker) z 1942 udowadnił nierówny poziom swej twórczości, na którą składały się zarówno obrazy nowatorskie, przyjmowane entuzjastycznie przez krytykę, jak i podrzędne melodramaty.