Waleń biskajski, wieloryb biskajski, wal biskajski (Eubalaena glacialis) – gatunek ssaka z rodziny walowatych (Balaenidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1776 roku duński botanik i zoolog Otto Friedrich Müller nadając mu nazwę Balaena glacialis. Müller nie podał skąd pochodził holotyp; opierał się na północnoatlantyckich „sild-qval”, „lille-hval” lub „Nord-Kaper”, opowieściach norweskich wielorybników i książki Des alten Grönlandes Naturellhistorie, Kopenhagen z 1742 roku; miejsce typowe w ramach późniejszej desygnacji ustalono na Przylądek Północny, w Norwegii.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Eubalaena: eu „ładny, piękny”; rodzaj Balaena (wal). glacialis: „lodowy”, od glacies „lód”.
Zasięg występowania Waleń biskajski występuje w północnym Oceanie Atlantyckim, począwszy od obszarów żerowania wykorzystywanych od wiosny do jesieni (w tym zatoka Maine, Zatoka Fundy i aż do Nowej Szkocji) do późnozimowych terenów rozrodczych wzdłuż południowo-wschodniego wybrzeża Ameryki Północnej (poza Florydą i Georgią), oraz w Zatoce Meksykańskiej i Bermudach na południu;