Powikłania Choroba w większości przypadków ustępuje w ciągu najwyżej 6 miesięcy. Powikłania najczęściej obejmują zropienie węzła chłonnego, zespół Parinauda, zajęcie siatkówki grożące ślepotą i zapalenie mózgu. W rzadkich przypadkach mogą powstać zapalenie szpiku kostnego, małopłytkowość, zajęcie kości i zapalenie wsierdzia.
Prewencja i leczenie Prewencja obejmuje unikanie zakażenia, a więc ograniczenie kontaktu z kociętami. W leczeniu stosuje się dawkowanie antybiotyku azytromycyny, stosowanie wilgotnych, gorących okładów na powiększone węzły chłonne, które w rzadkich przypadkach wymagają nakłucia celem opróżnienia z ropy. Stosowane jest także usunięcie zajętego węzła chłonnego lub przetoki. W leczeniu można stosować chinolony i tetracykliny.
Profilaktyka zakażeń u kotów polega na stosowaniu środków przeciw pchłom, które przenoszą chorobę w populacji kotów.
Zobacz też Angiomatosis bacillaris
Przypisy
Bibliografia
Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski, Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, PZWL, 2005, .
Linki zewnętrzne Informacje o chorobie na stronie CDC Cat Scratch Disease na stronach WebMD
Kategoria:Choroby bakteryjne Kategoria:Choroby odzwierzęce Kategoria:Choroby skóry