Józef Chodźko (ur. w Krzywiczach, zm. w Tyflisie) – polski topograf i geodeta w służbie rosyjskiej, badacz Kaukazu, generał lejtnant armii Imperium Rosyjskiego. Syn Jana Chodźki, rodzony brat Aleksandra i Michała.
Życiorys W latach 1816–1821 studiował na Uniwersytecie Wileńskim. Był członkiem akademickich organizacji patriotycznych. Po wybuchu powstania listopadowego został zmuszony do opuszczenia Wilna i wyjazdu na południe Rosji, skąd trafił do Mołdawii i Wołoszczyzny.
Prace geodezyjne rozpoczął pod rozkazami Tennera w guberniach nadbałtyckich. W 1840 r. Chodźko został przeniesiony na Kaukaz do Tyflisu i skierowany do pracy w Kaukaskim Oddziale Wojskowo-Topograficznym, będącym częścią rosyjskiego Korpusu Kaukaskiego. W latach 1847–1853 przeprowadzał triangulacje (którym szefował) w Kurlandii, na płd. Kaukazie, Armenii (1854), płn. Kaukazie (1859–1866) i Kraju Zakubańskim. Prowadził badania geodezyjne i geograficzne Kaukazu, których wynikiem był pierwszy geograficzny opis i triangulacja tej krainy. Na Kaukazie wykonał przeszło półtora tysiąca oznaczeń hipsometrycznych. Był pierwszym Polakiem (i jednym z pierwszych Europejczyków), który wszedł na szczyt Araratu (18 sierpnia 1850 r.), tutaj wykonał pomiar natężenia siły ciężkości i jako pierwszy zwrócił uwagę na tzw. odchylenia pionu. W lipcu 1851 r.