Szyk wykorzystywano przede wszystkim podczas oblężeń, gdy piechota musiała zbliżać się do murów miejskich lub fortyfikacji, narażona na ostrzał. Legioniści formowali szyk, aby po dotarciu do celu umożliwić sobie rozstawienie drabin, zasypanie rowów lub osłonić wojska inżynieryjne pracujące u podnóża murów lub fortyfikacji. Formacja była na tyle silna, że podobno była w stanie wytrzymać ciężar idącego po tarczach konia lub wozu.
Zalety szyk można było dowolnie rozszerzać lub zmniejszać, w zależności od zadania, bezpieczne podejście do umocnień pod osłoną tarcz, poruszanie się pod osłoną tarcz podtrzymywało u legionistów pewność siebie, zwarta ochrona przed pociskami wroga.
Wady wolne poruszanie się formacji, ograniczona widoczność, łatwy cel dla machin miotających, nieskuteczność w walce wręcz.
Zobacz też falanga schiltron
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Szyki bojowe Kategoria:Armia starożytnego Rzymu