W kolejnych latach trzykrotnie stawał na podium zawodów pucharowych, w tym odnosząc dwa zwycięstwa: 18 marca 2006 roku w Åre oraz 18 grudnia 2006 roku w Alta Badia był najlepszy w slalomie. Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 2006/2007, kiedy zajął 22. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu był czwarty. Zajął ponadto dziewiąte miejsce w klasyfikacji slalomu w sezonie 2005/2006 oraz w klasyfikacji kombinacji w sezonie 2004/2005.
Wielokrotnie startował na mistrzostwach świata, jednak indywidualnie nie zdobył medalu. Najlepszy wynik osiągnął na mistrzostwach świata w Bormio w 2005 roku, gdzie w slalomie zajął czwarte miejsce. Walkę o brązowy medal przegrał tam z Giorgio Roccą o 0,40 sekundy. Był też między innymi szósty w kombinacji na rozgrywanych dwa lata wcześniej mistrzostwach świata w Sankt Moritz. Larsson wywalczył za to dwa medale w rywalizacji drużynowej: srebrny na mistrzostwach świata w Åre w 2007 roku oraz brązowy na rozgrywanych osiem lat później mistrzostwach świata w Vail/Beaver Creek. Najlepsze wyniki olimpijskie osiągnął podczas igrzysk w Salt Lake City w 2002 roku oraz igrzysk w Soczi w 2014 roku, w obu przypadkach kończąc rywalizację w slalomie na siódmej pozycji.