Za wzorem wielu innych niemieckich studentów wizytował wiele uniwersytetów, m.in. w Jenie, Lipsku i w Halle, po czym powrócił do Marburga i został doktorem prawa 1800 roku. W Marburgu wykładał jako Privatdozent prawa karnego i pandektystyki. W 1803 opublikował traktat Das Recht des Besitzes („Prawo posiadania”). Został on określony przez Antona Thibauta, innego niemieckiego prawnika jako „dzieło mistrza”, które zakończy czas starej niekrytycznej nauki prawa rzymskiego. Traktat szybko zdobył uznanie w Europie i nadal pozostaje ważnym dziełem w historii jurysprudencji. W 1804 roku Savigny poślubił Kunegundę Brentano, siostrę Bettiny von Arnim i Clemensa Brentano – poety, i w tym samym roku zaczął zwiedzać Francję i południowe Niemcy w poszukiwaniu nieznanych źródeł prawa rzymskiego. Poszukiwanie to okazało się być skutecznym, zwłaszcza w Paryżu. Odznaczony w 1842 Pour le Mérite za Naukę i Sztukę, Orderem Maksymiliana dla Nauki i Sztuki (1853) oraz Orderem Orła Czarnego (1855)Friedrich Carl von Savigny w: Deutsche Biographie (j. niem.).