Został aktywnym członkiem rumuńskiego ruchu emancypacyjnego w Transylwanii i jego grupy przewodniej Rumuńskiej Partii Narodowej (PNR) w Austro-Węgrzech. Jako jej działacz w roku 1907 wydawał gazetkę Țara noastră. W roku 1910 poniósł porażkę w wyborach do parlamentu co spowodowało jego przeprowadzkę do Bukaresztu. Porażka ta natchnęła go do napisania przez niego komedii Domnul notar (Pan notariusz). W swojej działalności polityka działał o wyzwolenie narodowe i społeczne Rumunów siedmiogrodzkich. Odciął się od prohabsburskiej polityki przywódców partii narodowej i założył własne ugrupowanie z własnym organem prasowym Tribuna.

Przed I wojną światową w roku 1912 Goga został aresztowany przez władze węgierskie i osadzony w więzieniu w Segedynie. Tam też powstały jego kolejne utwory.

Po zawarciu unii przez Transylwanię i Rumunię historyczną w 1918, udał się do Rumunii, gdzie prowadził aktywną działalność w kręgach literackich i politycznych. Opuścił PNR i przyłączył się do Partii Ludowej generała Alexandru Averescu, populistycznego ruchu utworzonego po zakończeniu wojny.