Attalos III nie miał męskiego potomka, więc naturalnym pretendentem do władzy był właśnie Aristonikos; lęk przed wybuchem rewolty społecznej w królestwie (tylko Rzymianie byliby w stanie zabezpieczyć kraj przed narastającym buntem niewolników i biedoty); świadomość faktycznej zależności od Rzymu i pragnienie uchronienia poddanych od nieuniknionej wojny z ekspansywnym protektorem.
Przypisy
Bibliografia publikacje: Iwaszkiewicz P., Łoś W., Stępień M., Władcy i wodzowie starożytności. Słownik, WSiP, Warszawa 1998, s. 70, Jaczynowska M., Historia starożytnego Rzymu, PWN, Warszawa 1983, s. 153, Praca zbiorowa pod redakcją Aleksandra Krawczuka, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, Oficyna Wydawnicza FOGRA, Warszawa 2005, s. 281–282,
Linki zewnętrzne Attalos III i inni władcy hellenistyczni
Kategoria:Attalidzi Kategoria:Urodzeni w II wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w 133 p.n.e.