do najważniejszych należą Gilgel Abaj (Mały Abaj), Magecz, Reb i Gumara. Odpływ z jeziora stanowi Nil Błękitny, opuszczający je w pobliżu miasta Bahir Dar.
Poziom wody w jeziorze podlega wyraźnym wahaniom sezonowym związanym z opadami i parowaniem. Zazwyczaj amplituda rocznych zmian wynosi około 2–2,5 m, a najwyższe stany wody przypadają na wrzesień i październik, po zakończeniu głównej pory deszczowej. Po wybudowaniu urządzeń regulacyjnych przy odpływie do Nilu Błękitnego poziom jeziora jest częściowo kontrolowany, co wpływa również na przepływ w kierunku wodospadów Tis Issat i urządzeń hydroenergetycznych.
Jezioro otaczają rozległe tereny podmokłe i okresowo zalewane niziny. W okresach wysokiego stanu wody część stałych bagien łączy się bezpośrednio z akwenem, tworząc ważne siedliska dla ryb i ptaków wodnych.
Geneza Jezioro Tana powstało wskutek aktywności wulkanicznej we wczesnym plejstocenie, około 5 milionów lat temu, kiedy potoki lawy zablokowały wcześniejsze doliny rzeczne i utworzyły zamkniętą nieckę jeziorną. W przeszłości jezioro było większe niż obecnie, o czym świadczą formy rzeźby i osady wokół jego brzegów.