Do 1915 roku na terenie fabryki wybudowano podstawowe działy produkcyjne, m.in.: graficiarnię, montażownię, deseczkarnię. Podczas modernizacji zakupiono m.in. specjalistyczne niemieckie maszyny oraz wybudowano siłownię zasilaną silnikiem parowym z generatorem oraz kotłownią, które zaopatrywały fabrykę w energię elektryczną i cieplną. Wybudowano komin, który na stałe wpisał się w panoramę Pruszkowa.
Przed I wojną światową przedsiębiorstwo rozwijało się bardzo dynamicznie. Dużą część zysków przeznaczono na dalszą mechanizację oraz prace badawcze. Produkowano m.in. ołówki grafitowe w 14 skalach twardości oraz kredki szkolne w 12 kolorach, rozpoczęto również wytwarzanie stalówek. Fabryka radziła sobie tak dobrze na rynku, że mogła konkurować z potentatami branży ołówkarskiej z Niemiec i Austro-Węgier. Pruszkowskie ołówki eksportowano również na inne kontynenty, np. do Indii, Argentyny i Australii.
Działania zbrojne podczas I wojny światowej przyniosły ogromne zniszczenia budynku Fabryki ołówków w Pruszkowie.