Izotopy Miedź ma 29 izotopów z przedziału liczb masowych 55–85, w tym dwa trwałe i , o abundancjach odpowiednio 61% i 39%. Oba trwałe izotopy mają spin . Z radioaktywnych, a najbardziej stabilnym jest o okresie półtrwania 61,83 godziny. Istnieje co najmniej dziesięć metastabilnych izomerów miedzi, z których najbardziej stabilnym jest o okresie półtrwania 3,75 minuty. Izotopy o liczbie masowej większej od 64 rozpadają się przez rozpad β−, natomiast izotopy o liczbie masowej mniejszej od 64 rozpadają się przez rozpad β+. Nuklid , którego okres połowicznego rozpadu wynosi 12,7 godziny, ulega rozpadowi w obu kierunkach.
Izotop jest stosowany w formie kompleksu -PTSM jako radioznacznik w pozytonowej tomografii emisyjnej.
Występowanie mały|Miedź rodzima – Półwysep Keweenaw, stan Michigan, USA. thumb|Malachit Wytwarzanie miedzi w gwiazdach pozostaje nadal nieuchwytne. W szczególności nadal debatuje się, czy miedź pochodzi głównie z masywnych gwiazd, czy do supernowych typu Ia. Występuje w skorupie ziemskiej w ilości 60 ppm, w wodzie morskiej w ilości 0,003 ppm, a w ludzkim ciele 1,0 ppm. W naturze występuje w postaci rud oraz w postaci czystej jako miedź rodzima. Miedź rodzima jest rzadko spotykana, zawiera często zanieczyszczenia metalami jak srebro, beryl, rtęć czy arsen.