Nasienie dawcy bywa przekazywane do banku nasienia, gdzie po ocenie laboratoryjnej może zostać przygotowane, zamrożone i przechowywane do późniejszego użycia.
W polskiej ustawie o leczeniu niepłodności dawca został zdefiniowany jako żywa osoba, od której pobiera się komórki rozrodcze w celu zastosowania u ludzi. Ustawa odróżnia dawstwo partnerskie, czyli przekazanie komórek rozrodczych przez dawcę pozostającego z biorczynią w związku małżeńskim albo we wspólnym pożyciu, od dawstwa innego niż partnerskie, w którym materiał jest przekazywany na rzecz anonimowej biorczyni.
Kandydat na dawcę w procedurach medycznych podlega kwalifikacji zdrowotnej. Obejmuje ona m.in. wywiad medyczny, badanie lekarskie i badania laboratoryjne, które mają ograniczać ryzyko przeniesienia chorób zakaźnych albo istotnych obciążeń zdrowotnych na biorczynię lub dziecko. W przypadku dawstwa innego niż partnerskie przepisy przewidują także okres kwarantanny pobranych komórek rozrodczych i ponowne badania dawcy po jej zakończeniu.