Dość szybko zdobyli uznanie publiczności, dlatego postanowili całkowicie poświęcić się muzyce, porzucając wykonywaną wówczas pracę zawodową (Franco był ekspertem chemicznym w Esso w Genui, Angelo pracował jako robotnik w Italsider w Genui, a Angela była ekspedientką na stacji benzynowej). Pierwsze przesłuchanie w mediolańskiej wytwórni płytowej zorganizował Fabrizio De André, następnie zespół trafił pod skrzydła rzymskiego producenta Francesca „Franca“ Califano, który nakłonił członków kwartetu do przeprowadzki na stałe do Mediolanu, opłacał ich utrzymanie oraz wymyślił nową – obowiązującą do tej pory – nazwę Ricchi e Poveri (od słów jego żartu „Choć finansowo jesteście biedni, to macie bogatą duszę i bogactwo pomysłów”). Grupa zadebiutowała publicznie w 1968 r. występem z piosenką „L'ultimo amore” na festiwalu Cantagiro.
W 1978 r. muzycy reprezentowali Włochy z utworem „Questo amore” w finale 23. Konkursu Piosenki Eurowizji, w którym zajęli 12. miejsce. W 1981 r., w wyniku prywatnego konfliktu z Angelą Brambati, zespół opuściła Marina Occhiena. W 1985 r. z piosenką „Se m'innamoro” zajęli 1. miejsce na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo.