Celem redakcji była integracja środowisk twórczych Poznania i Wielkopolski i ich prezentacja na forum ogólnopolskim.
Pismo publikowało reportaże, wywiady, artykuły i eseje poświęcone szeroko rozumianej problematyce społecznej, kulturalnej i naukowej. Specjalizowało się zwłaszcza w literaturze niemieckojęzycznej, skandynawskiej i rosyjskiej. Systematycznie publikowano recenzje filmowe, teatralne, muzyczne i plastyczne. Prezentowano ogólnopolską twórczość poetycka i prozatorską. Głównym celem działu naukowego czasopisma było propagowanie zagadnień związanych z badaniami humanistycznymi, a w szczególności poznańskiej szkoły metodologicznej.
W różnych latach teksty eseistyczno-naukowe układały się w pewne cykle, np.: „Refleksje i glosy” (1965–1966) – zawierał autorskie teksty Jerzego Kmity, „Magia słów” (1966–1967) – obok J. Kmity zamieszczano także teksty Teresy Kostyrko i Krystyny Zamiary, „Z problemów semiotyki sztuki” (1968–1969) – autorzy: J. Kmita, T. Kostyrko, K. Zamiara, Włodzimierz Ławniczak oraz Zbigniew Osiński, „Wartości-dzieło-sens” (1972–1973) – autorzy: J. Kmita, T. Kostyrko, W. Ławniczak, Leszek Nowak, Anna Pałubicka, K. Zamiara, a także Tadeusz Zgółka, „Rok nauki polskiej” (1973) – autorzy: J. Kmita, L. Nowak, K.