Drugie królestwo Dynastia Pagmotru Chang-chub (1350–1364) Sakya Gyantsen (1364–1373) Trakpa Richen (1373–1386) Trakpa Chang-chub (1386–1381) Sonam Tralepa (1381–1443) Trakpa Chungne (1443–1465) Sangye Gyantesen Pal Zangpo (1465–1481)
Dynastia Rimpung Dön-yö Dorje (1481–1522) Ngawang Namgye (1522–1550) Töndup Tseten (1550–1565)
Dynastia Tsang Karma Tseten (1565–1582) Lhawang Dorje (1582–1603) Phüntso Namgye (1603–1621) Karma Ten-Kyong (1621–1642)
Dynastia mongolska Gusri Chan (1642–1655) Dayan Chan (1655–1668) Tenzin Dalai Chan (1668–1696) Lhabzang Chan (1696–1717)
okupacja dżungarska 1717–1720
Dynastia mandżurska Phola Sonam Topbgye (1728–1747) Gyurmé Namgyal (1747–1750)
przekazanie przez Chińczyków władzy dalajlamie
Dalajlamowie władający Tybetem Kelzang Gjaco (1751–1757) Jamphel Gjaco (1758–1804) Lungtok Gjaco (1806–1815) Cultrim Gjaco (1816–1837) Khedrup Gjaco (1838–1856) Trinlej Gjaco (1856–1875) Thubten Gjaco (1876–1933) Tenzin Gjaco (od 1933, od 1959 na emigracji)
Od 1950 Tybet należy do Chin, poza Chinami istnieje Centralny Rząd Tybetański, kierowany przez XIV Dalajlamę, tj. tybetański rząd na uchodźstwie z siedzibą w Dharamsali w Indiach, który wybiera premierów Tybetu (Kalon Tripa) na emigracji od 1959.
Tybet