egzemplarzy) rozszedł się błyskawicznie.

Z biegiem lat znawcy materii zaczęli doceniać dzieło, czego wynikiem były prace: Michała Głowińskiego Poetyka Tuwima a polska tradycja literacka (Warszawa 1962), Jadwigi Sawickiej Julian Tuwim (Warszawa 1986), Edwarda Balcerzana w Odrze (1987), Piotra Michałowskiego opracowanie i wstęp do wydanego w serii „Biblioteka Polska” poematu (Kraków 2004)

Tadeusza Januszewskiego Przedmowa do Kwiatów polskich J. Tuwima (Wrocław 2005).

Oblicza się, że do dziś wydrukowano ponad 600 tys. egzemplarzy Kwiatów polskich.

Problemy gatunkowe Genologia Kwiatów polskich, od pierwszego wydania, była jednym z najważniejszych problemów podejmowanych przez krytyków. Poemat dygresyjny uważano już wtedy za gatunek przynależny tylko romantyzmowi. Pomimo pewnych przesunięć dokonanych przez Tuwima, jego utwór wyraźnie posiada większość wykładników tego gatunku: spora objętość – ponad 8 tys.