Podczas II wojny światowej budynek bożnicy został znacznie uszkodzony wskutek spalenia w 1939. W 1949, za zgodą ludności żydowskiej, budynek przejęło Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku i zabezpieczony, a w 1951 posłużył za stolarnię miejską. W dalszym czasie synagoga została wyremontowana i równocześnie przebudowana. Zmieniono wówczas m.in. układ okien, zastępując wysokie, zakończone łukowato, małymi i prostokątnymi.
W budynku mieściła się siedziba Stowarzyszenia Architektów i działał miejski Wydział Architektury. W 2002 do nieruchomości jako mienia pozostawionego przez właścicieli żydowskich zgłosiła roszczenie Gmina Wyznaniowa Żydowska w Warszawie. Po przejęciu nieruchomości przez Fundację Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego od 2008 do 2012 w budynku miała siedzibę Fundacja Karpacka. Następnie gmach został przebudowany i przeznaczony na lokale biurowe i mieszkalne.
Opis i stan prawny Murowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta. Do dziś częściowo zachował się wystrój zewnętrzny.
Budynek wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2015.
Przypisy
Linki zewnętrzne Synagoga Jad Charuzim w Sanoku na portalu Wirtualny Sztetl
Jad Charuzim Kategoria:Obiekty w Sanoku wpisane do gminnej ewidencji zabytków Kategoria:Nieruchomości zreprywatyzowane w Polsce