przeszedł do ośmioosobowej bojówki dyspozycyjnej Podobwodu Sędziszów Małopolski AK. Przeprowadzał akcje uwalniania więźniów z niemieckich transportów, zdobywania sprzętu technicznego i broni dla miejscowych struktur AK, wykonywał zadania rozpoznawcze. W czerwcu 1944 w Brzeźnicy dowodził odbiciem 12 więźniów z rąk Niemców. Kilka dni później na czele grupy dywersyjnej z Witkowic, zdobył 12 aparatów nadawczo-odbiorczych z niemieckiego magazynu szkoły ogrodniczej w Ropczycach. Na początku akcji Burza był dowódcą grupy dyspozycyjnej przy dowództwie I rejonu walki (Sędziszów-Gnojnica-Chechły). 31 lipca 1944 uczestniczył w akcji wysadzenia torów kolejowych na linii Ropczyce-Brzezówka. W sierpniu walczył w II rejonie zgrupowania mjr. Adama Lazarowicza ps. „Klamra” przy odpieraniu niemieckiego szturmu na wzgórzu Kałużówka pod Dębicą.
Od września 1944 do stycznia 1945, po demobilizacji oddziałów partyzanckich i ustabilizowaniu się linii frontu na Wisłoce, ukrywał się najpierw w leśnej ziemiance, następnie w Przyborowie i Grodkowicach koło Pilzna. Awansowany do stopnia podporucznika. Po przejściu frontu, w marcu 1945 wyjechał do Krakowa. Od 14 kwietnia 1945 student Studium Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego, otrzymał stypendium ministra oświaty.