W 1445 kanonik poznański Jan, Mikołaj oraz Piotr bracia niedzielni z Czacza zapisali altaryście w katedrze poznańskiej Wojciechowi z Szamotuł 8 grzywien czynszu rocznego na Wycisłowie, połowie Jeżewa oraz na łące odnotowanej wówczas jako Ylsza za 150 grzywien. Miejsce to przynależało wówczas do powiatu kościańskiego Korony Królestwa Polskiego.

W 1502 skończyła się kolejna sądowa sprawa majątkowa o okoliczne dziedziny, w której występuje również ta łąka jako element rozliczenia między stronami. Sędziowie polubowni pogodzili Piotra Błożejewskiego z Błażejewa z jego teściem Wincentym Czackim z Jeżewa. Czacki winien co roku dawać Piotrowi 10 grzywien z łąki odnotowanej wówczas jako Gylsch, przynależnej do Jeżewa, a to tytułem 100 złotych węgierskich posagu swej córki Doroty, a żony Piotra Błożejewskiego. Natomiast Błożejewski powinien swojej żonie Dorocie zapisać po 100 zł węgierskich posagu oraz wiana na połowie Błożejewa, na połowie jezior w okolicy Błożejewa i Nowca oraz na połowie wsi Chojno.