Aspekty kulturowe Inteligencja, udomowienie i wszechstronność słonia wykazały jego znaczną przewagę nad innymi dzikimi zwierzętami (lwy, niedźwiedzie) używanymi przez Rzymian w charakterze katów. Wyzyskano fakt większej podatności słoni agresję i walkę niż np. koni: w przeciwieństwie do konia słoń w walce będzie deptał wrogów, stąd popularność słoni bojowych w armiach starożytnego świata (m.in. Hannibala). Stwierdzono też, że słonie można szkolić do wykonywania egzekucji na różne sposoby, np. możliwe jest nauczenie ich umiejętnego przedłużania agonii ofiary poprzez zadawanie powolnej śmierci albo też szybkiego uśmiercania skazanych poprzez miażdżące nadepnięcie na głowę.
W Azji słonie stanowiące najczęściej własność rodzin królewskich, używane były do demonstrowania poddanym zarówno władzy absolutnej monarchy, jak i jego panowania nad dzikimi bestiami. Królowie Syjamu tresowali swe słonie (będące tam symbolem czci oraz władzy królewskiej), by toczyły skazanego „powoli po ziemi, tak aby nie doznał poważnych obrażeń”. W trakcie egzekucji słoń znajdował się pod stałą kontrolą kornaka, dzięki czemu władca mógł udzielić w ostatniej chwili ułaskawienia i okazać miłosierdzie, jak odnotowywano to w różnych azjatyckich monarchiachThomas T. Allsen: The Royal Hunt in Eurasian History. University of Pennsylvania Press, 2006. ..