W 1936 roku wyprodukowano dwa podwozia, używane podczas prób z prowizorycznymi karoseriami z przednią częścią Škody Superb). W 1938 roku pierwszy prototyp otrzymał otwartą karoserię z rozkładanym dachem brezentowym, typu określanego jako brek, w firmie Dezort z Pilzna, z dwoma siedzeniami z przodu i dwoma wzdłużnymi trzyosobowymi ławkami z tyłu. Samochód miał długość 4600 mm i troje drzwi (jedne w tylnej ściance). Otrzymał też nowy silnik 2914 cm³ o mocy 63 KM. Koła zapasowe przewożono za przednimi błotnikami. Drugi samochód wykończono w 1938 w firmie Dezort z zamkniętym dwudrzwiowym sześciomiejscowym nadwoziem (określanym jako limuzyna). Koło zapasowe przewożono na tylnej ściance. W 1940 roku oba samochody przejęli Niemcy. Jeszcze jeden pojazd został wykończony z nowym nadwoziem w firmie Sodomka w 1943 roku i sprzedany armii Chorwacji.
Wymiary prototypów: długość: 4600/5150 mm wysokość: 1900 mm szerokość: 1800 mm prześwit: 225 mm rozstaw osi (przód/tył): 2470/920 mm rozstaw kół: 1400 mm rozmiar opon: 5,50-18 masa: 2200 kg
Produkcja seryjna Samochody seryjne Škoda 903 powstały na zamówienie Jugosławii, która zainteresowała się w 1940 roku pojazdami Skody i zakupiła partię 136 mniejszych samochodów Škoda Popular 1100.