Pierwszą opisaną w literaturze arkologią mógł być The Last Redoubt z książki Williama Hope’a Hodgsona, opublikowanej w 1912 roku. Jest to kompletny przykład struktury o sztucznym środowisku, odpowiednio zorganizowanym rolnictwie i transporcie publicznym odbywającym się przy użyciu ruchomych jezdni.
W praktyce Wiele miast przedstawiało projekty arkologii, jednak żaden nigdy nie został zrealizowany. Najwięcej z nich powstało dla Tokio (lista). W okolicach Cordes Junction w Arizonie przy drodze międzystanowej 17 na północ od Phoenix trwa budowa wielkiej konstrukcji arkologicznej – Arcosanti, miasta zaprojektowanego przez Paolo Soleriego. Konstrukcja postępuje jednakże bardzo powoli z uwagi na ustawiczny brak funduszy. W niedaleko Szanghaju planowano umiejscowienie samowystarczalnej struktury miejskiej. Mieszkańcy osiedla w Nowym Jorku mają na miejscu dostęp do wszelkich możliwych usług i pracy, teoretycznie nie muszą go opuszczać, co jest jedną z cech arkologii.