Slovenska Nogometna Liga i uzyskał prawo do gry w play-off o wejście do drugiej ligi Jugosławii, jednak wycofał się przed play-offami z powodu choroby zawodników. W rezultacie klub stracił miejsce w drugiej lidze. Trener Pflander został zastąpiony przez Vladimira Šimunića, który ostatecznie po sześciu latach poprowadził drużynę do drugiej ligi. Klub wygrał dwie pierwsze rundy play-offów, a następnie pokonał w dwumeczu chorwacki Uljanik z Puli z wynikiem 2:1.
W 1961 roku klub otrzymał nowy stadion Ljudski vrt. 2 września tego samego roku kibice byli świadkami narodzin nowej konfrontacji Mariboru z Olimpią. Pierwszy mecz pomiędzy tymi dwoma klubami został rozegrany w Lublanie i zakończył się remisem 1:1. Rywalizacja tych klubów w Słowenii stała się znana jako Wieczne Derby. Po 5 sezonach średnia frekwencja wyniosła około 8000 osób. Pod wodzą Šimunića klubowi udało się wygrać drugą ligę i awansować do pierwszej ligi Jugosławii. Pierwszy mecz w pierwszej lidze zespół zremisował 1:1 w 1967 roku z macedońskim Vardarem w Skopje, a debiutowy sezon na najwyższym poziomie Jugosławii zakończył na 12.miejscu. W ciągu pierwszych pięciu lat gry w najwyższej klasie rozgrywkowej klub rozegrał łącznie 166 meczów, z czego: 40 wygrał, 57 zremisował i 69 przegrał. Całkowita różnica bramek wynosi 166-270.