Aleksandra Franciszka Rozalia Teofila z Lubomirskich Rzewuska (ur. 3 września 1788 w Kijowie lub w Paryżu (różne wersje historyczne), zm. 11 stycznia 1865 w WarszawieDane biograficzne ns stronie Sejmu Wielkiego.) – dama dworu rosyjskiegoП. Ф. Карабанов. Статс-дамы и фрейлины русского двора в XVIII столетии // Русская старина. – 1871. – Том 3, s. 458., arystokratka, artystka i pisarka.
Pochodziła z rodu Lubomirskich, była córką Aleksandra Lubomirskiego i Rozalii z Chodkiewiczów (zgilotynowanej w Paryżu w czasie tamtejszej rewolucji). W 1805 poślubiła Wacława Rzewuskiego, podróżnika i poetę. Małżeństwo nie należało do udanych, mimo że na świat przyszło czworo dzieci. Była matką trzech synów Leonsa (ostatniego potomka rodu Rzewuskich z linii na Podhorcach), latyfundysty i publicysty, Stanisława, historyka filozofii i literatury, Witolda, oficera wojsk rosyjskich (zginął na Kaukazie w 1837) i oraz córki Kaliksty, małżonki Michelangelo Gaetani, księcia Teano, która zmarła w Rzymie w wieku 31 lat w 1842, pozostawiając dwoje dzieci. Aleksandra lubiła życie dworskie w Wiedniu, Petersburgu na Riwierze i we Włoszech. Mąż przebywał na Bliskim Wschodzie lub w rodzinnych Podhorcach. Była przeciwniczką wszelkich rewolucji i powstań.