Pod koniec średniowiecza we Włoszech rozwinęło się malarstwo temperowe i freski. Za sprawą malarzy niderlandzkich we włoskim renesansie upowszechniło się malarstwo olejne, które wyparło temperę. Malarstwo renesansowe charakteryzowało się harmonią kompozycji, dbałością o szczegóły oraz wiernym odwzorowaniem modeli. Pojawiły się nowe techniki, takie jak sfumato i chiaroscuro, które stosowali m.in. Leonardo da Vinci i Michał Anioł. W XVI wieku płótno stało się najpowszechniej używanym podkładem pod obrazy. W tym samym okresie artyści zaczęli tworzyć obrazy na zamówienie wielmożów świeckich i mieszczan. Obrazy o tematyce religijnej ustąpiły obrazom o innej tematyce.
W XX wieku powstała sztuka nieprzedstawiająca, która wyparła renesansową koncepcję wiernego odwzorowywania modeli. W tym samym wieku do malarstwa wprowadzono nowe tworzywa i techniki mieszane, stanowiące wynik łączenia wszelkich sztuk plastycznych.
Przypisy
Kategoria:Artykuły, które powinna mieć każda Wikipedia (poniżej 10k)