25 września po raz pierwszy była atakowana przez lotnictwo i odniosła powierzchowne uszkodzenia od bliskich wybuchów. Od 23 do 27 listopada 1939 uczestniczyła w bezowocnych poszukiwaniach między Szetlandami a Orkadami niemieckich pancerników „Scharnhorst” i „Gneisenau”, które zatopiły wcześniej krążownik pomocniczy HMS „Rawalpindi”.
Przed niemieckim atakiem na Norwegię, „Aurora” wyszła w morze 7 kwietnia z głównymi siłami floty, poszukując bezskutecznie niemieckich okrętów płynących w stronę Norwegii. 9 kwietnia 1940 „Aurora” uratowała 194 rozbitków z niszczyciela HMS „Gurkha”, walcząc z atakami lotnictwa. Między 12 a 14 kwietnia „Aurora” dowiozła do Norwegii dowódcę wojsk sojuszniczych w północnej Norwegii, adm. Williama Boyle’a (lorda Cork i Orrery), będąc wówczas jego okrętem flagowym. Następnie działała w rejonie Narwiku, wspierając operacje lądowe. Między innymi, 24 kwietnia 1940, wraz z pancernikiem HMS „Warspite”, krążownikami HMS „Effingham” i „Enterprise” i niszczycielem „Zulu”, ostrzeliwała niemieckie pozycje w Ofotfjordzie przed planowanym desantem w Narwiku, który jednak odwołano z uwagi na warunki atmosferyczne, uniemożliwiające skuteczne wsparcie (zespół był osłaniany przez 9 innych niszczycieli, m.in. polskie OORP „Grom” i „„Błyskawica”).