Ze względu na ciągły, a nie skokowy, charakter zjawiska mięknienia, istnieją ścisłe normy, według których dokonuje się pomiaru temperatury jego zachodzenia. Metody te ogólnie sprowadzają się do pomiaru zmian twardości, wytrzymałości na zginanie lub rozciąganie w funkcji temperatury, przy czym za temperaturę mięknienia uznaje się tę, w której co najmniej jedna z tych wielkości przekracza określoną wartość.
Metody pomiaru Dla różnych materiałów istnieją różne normy określające zasady pomiaru, na przykład: do polimerowych tworzyw sztucznych stosuje się kilka różnych odmian metody Vicata do szkła i ceramiki stosuje się metodę Littletona do tłuszczów jadalnych stosuje się zmodyfikowaną metodę Vicata.
Metoda Vicata Zasada metody polega na określeniu temperatury, w której stalowa igła o określonej powierzchni przekroju pod stałym obciążeniem zagłębi się na głębokość 1 mm, przy stałym wzroście temperatury (wynoszącym od 50 lub 120 °C/godzinę).
Przyrządem pomiarowym jest termostat szafkowy wyposażony w zespół pionowych prętów obciążonych u góry ponad szafką obciążnikami o ciężarze 1 lub 5 kG (10 lub 50 N).