thumb|Kometa Hale’a-Boppa (C/1995 O1). Ciśnienie promieniowania słonecznego oraz wiatr słoneczny oddzielają ogon pyłowy od gazowego. Ciśnienie promieniowania – ciśnienie wywierane na powierzchnię przez padające na nią lub emitowane promieniowanie elektromagnetyczne lub ciśnienie w ośrodku, w którym rozchodzi się promieniowanie. Po zaabsorbowaniu, odbiciu lub rozproszeniu wytwarza ono ciśnienie odpowiadające gęstości strumienia energii podzielonej przez prędkość światła. Przykładowo promieniowanie słoneczne docierające do Ziemi ma gęstość strumienia energii równą 1370 W/m² (stała słoneczna), zatem ciśnienie promieniowania przy pochłonięciu promieniowania wynosi 4,7 µPa.
Ciśnienie promieniowania jest bardzo słabe, ale można je wykryć przy pomocy .
Odkrycie Johannes Kepler w 1619 roku zauważył, że odchylenie warkocza komety w stronę przeciwną Słońcu świadczy o wywieraniu ciśnienia na niego przez światło słoneczne. Leonhard Euler w 1746 roku wykazał, że fala może nadać pęd obiektowi na swojej drodze. Skoro światło jest falą sądzono, że światło także działa siłą na obiekty, na które pada, jednak nie potrafiono określić ani zmierzyć tego nacisku.