Uchyłki przełyku – uwypuklenia ściany przełyku poza jego światło.
Epidemiologia Częstość występowania: 2/100000/rok. Uchyłek Zenkera wykrywany jest najczęściej u osób po 70. roku życia.
Etiopatogeneza Uchyłki powstają w górnej, środkowej lub dolnej części przełyku samoistnie lub w wyniku pociągania z zewnątrz (np. przez blizny pozapalne). Uchyłek Zenkera (gardłowo-przełykowy; szyjny) - 70% uchyłków - patrz odpowiedni artykuł. Uchyłki rozwidlenia (uchyłki nadoskrzelowe) - 20% uchyłków - uchyłki prawdziwe, lokujące się na wysokości rozwidlenia tchawicy. Mogą powstawać na skutek równoległych skurczów mięśni okrężnych przełyku powodujących znaczny wzrost ciśnienia śródprzełykowego i w efekcie tego wypchnięcie błony śluzowej przez warstwę mięśniową. Uchyłki nadprzeponowe - 10% uchyłków. Są to uchyłki rzekome związane z zaburzeniami motoryki takimi jak: rozlany skurcz przełyku, achalazja.
Objawy Objawy powodują tylko duże uchyłki.