Z drugiej strony tę niedogodność rekompensuje fakt, że na procesorach Pentium MMX mogły działać bez przeszkód już istniejące programy (w szczególności systemy operacyjne).
Typy danych MMX wprowadził nowe typy danych, w języku angielskim nazwane packed, czyli dosłownie spakowane, upakowane; w języku polskim lepszym terminem oddającym ich charakter jest wektor i macierz lub tablica. Owo „spakowanie” polega na traktowaniu danych 64-bitowych jako składających się z pewnej liczby odrębnych komórek o tej samej wielkości: 8 × 8 bitów (packed byte), 4 × 16 bitów (packed word), 2 × 32 bity (packed dword), 1 × 64 bity (quad word).
Gdy wykonywane są działania na typach wektorowych („spakowanych”), ta sama operacja wykonywana jest dla wszystkich komórek jednocześnie. Np. jeśli dodawane są dwa wektory 8 × 8 bitów, to pojedynczy rozkaz wykonuje osiem operacji dodawania danych 8-bitowych i zapisywane jest osiem wyników 8-bitowych.
W przypadku niektórych rozkazów istotne jest rozróżnienie, czy operuje się na liczbach całkowitych bez znaku (ang. unsigned) czy ze znakiem (ang.