Czwartą część produkcji eksportowano do Rosji. Była to wówczas druga co do wielkości, po Krallu i Seidlerze, warszawska firma o ugruntowanej już opinii.
Na wystawie warszawskiej w 1857 eksponowała fortepian palisandrowy z mechaniką wiedeńską. W 1870 zatrudniała 12 pracowników przy produkcji 45 instrumentów rocznie. Łącznie fabryka wyprodukowała około 5000 instrumentów. Zachowało się do dzisiaj wiele fortepianów w zbiorach prywatnych, niestety często są one w stanie nienadającym się do gry. Jedyny bardzo dobrze utrzymany fortepian Budynowicza w stanie koncertowym znajduje się w rękach prywatnych.
Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w kwaterze 11-5-19/20.
Numery seryjne produkcji ok. 1847 - 50 r. - 211 ok. 1885 r. - 4699
Nagrania thumb|Mechanizm staroniemiecki z fortepianu marki J. Budynowicz z 1850 r. Wolfgang Amadeus Mozart, Rondo alla turca (Marsz Turecki) Rondo alla turca Ferenc Liszt, La Campanella, La Campanella Fryderyk Chopin, Polonez A-dur op.40 nr 1 Plik:Chopin-Polonez A-dur-Greiss.ogg Fryderyk Chopin, Etiuda Ges-dur op.25 nr 9 Plik:Chopin-Etiuda Ges-dur-Greiss.ogg
Przypisy