Pomimo tego wszystkiego Tyrrell pozostał znaczącą siłą do końca lat 70. Dla Tyrrella wyścigi wygrywali Jody Scheckter i Patrick Depailler. Ekipa była w stanie osiągać nawet dublety. Osiągnęła to w Grand Prix RPA w 1976. Scheckter i Depailler prowadzili wtedy sześciokołowe Tyrrelle P34. Była to udana konstrukcja, w której dwa przednie koła zastąpiono czterema mniejszymi. Projekt został porzucony po tym, jak Goodyear odmówił ulepszania małych przednich opon, jako że był zbyt zajęty walką z innymi producentami opon.
W latach 80. w Formule 1 nastała era turbo, która spowodowała, że dotychczasowe pojazdy stały się przestarzałe. Bez odpowiedniego finansowania Tyrrell został ostatnim zespołem w stawce, który nadal używał Coswortha DFV. Był to początek poważnych kłopotów Tyrrella, który miał problemy z pozyskaniem sponsorów. Symboliczną okazała się wygrana Michele Alboreto w Grand Prix Stanów Zjednoczonych – Wschód w 1983. Było to ostatnie zwycięstwo zarówno Tyrrella jak i Coswortha DFV. W 1984 Tyrrell został zdyskwalifikowany za niezgodności podczas Grand Prix w Detroit.