Przeciwnik poezji uprawianej przez Wisławę Szymborską.
W swojej poezji wielokrotnie ustosunkowywał się do swojej przeszłości agenturalnej i oceniał ją surowo. W roku 2010 napisał:
Podziemia mojej natury – tajemne. Możliwe, że czarna woda je wypełnia, w której się pożerają potwory. Możliwe że mieszkając w Weimarze w 1934 roku byłbym wyznawcą mistyki Hitlera: mam słabość do geniuszy mroku.
Natomiast w roku 2012, gdy jego przeszłość agenturalna była już znana, napisał: Ciemna woda stawu ciemna głębsza w nocy wie kiedy umrę Zna moją przeszłość ciemną jak ona.
Dzieła Ziemskie prochy (1990) Jasno ciemno (1991) Kołatanie do bramy (1993) Góra duchów (1995) Dolina poetów nad Wiarem (1998) Zmierzch jest doktorem filozofii (2001) Tragedia zwierząt (2002) Wojna tajemnic (2002) Staw chorążego (2006) Chłop i poeta (2008) (jako dodatek do czasopisma 'Topos') Dziewczyna z uciętą głową (2010) Ciemna głęboka woda bez Boga (2013) – finał Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego „Orfeusz” 2014 Thau (2018) - nominacja do Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego „Orfeusz” 2019
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Tajni współpracownicy Służby Bezpieczeństwa PRL Kategoria:Urodzeni w 1942