Zewnętrzna powierzchnia ramion ma koralowoczerwoną barwę i ma siatkowato-jamkowatą strukturę. Wewnętrzna warstwa jest intensywnie czerwonowiśniowa i znajduje się na niej śluzowata warstwa gleby z zarodnikami. Warstwa ta wydziela nieprzyjemny zapach padliny podobny do zapachu sromotnika smrodliwego. Podczas starzenia gleba zsycha się i czernieje. Na poprzecznym przekroju przez ramię widoczne są 2-3 rurki i dwa szerokie wgłębienia zwane globiferami.
Zarodniki Wąsko-eliptyczne, hialinowe, o rozmiarach 4-7,5 × 2,5 μm.
Występowanie i siedlisko Uważa się, że pierwotnym obszarem występowania okratka australijskiego są Australia z Tasmanią i Nowa Zelandia. Być może jest on gatunkiem rodzimym także na wyspach Archipelagu Malajskiego, na Mauritiusie i w południowo-wschodniej AfryceZbigniew Mirek, Agnieszka Nikiel, Łukasz Wilk: Okratek australijski na Brzanówce, w: „Tatry” nr 4 (50), jesień 2014, s. 49.. Z tego pierwotnego obszaru rozprzestrzenił się na tereny Azji i obu Ameryk (m.in. stan Kalifornia w USA). W Europie po raz pierwszy zaobserwowano go w 1914 roku we FrancjiOkratek australijski grzyby.pl Dostęp 2009-04-26..