Thomas Pelham-Clinton (ur. 1 lipca 1752, zm. 18 maja 1795) – brytyjski arystokrata, wojskowy i polityk, młodszy syn Henry’ego Clintona, 2. księcia Newcastle i lady Catherine Pelham, córki Henry’ego Pelhama. Dziedzicem tytułów ojcowskich został po śmierci starszego brata Henry’ego Fiennesa i jego syna Henry’ego, w 1779 r.
Kształcił się w Academy of Angers, później wstąpił do wojska. Brał udział w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych, jako adiutant swojego krewnego, generała sir Henry’ego Clintona. Później był adiutantem króla Jerzego III. W 1787 r. uzyskał stopień generała-majora.
Próbował również swych sił w karierze politycznej. Był dwukrotnie członkiem Izby Gmin - w latach 1774–1780 z okręgu Westminster i w latach 1781–1794 z East Retford. Po śmierci swojego ojca w 1794 r. odziedziczył tytuł księcia Newcastle i miejsce w Izbie Lordów. Nigdy nie uzyskał znaczącego stanowiska państwowego, pomimo swych licznych koneksji. Musiał się zadowolić urzędami lokalnymi, np. Stewartem Lasu Sherwood, czy Lordem Namiestnikiem Nottingham.