W 1957 rozpoczął studia na Wydziale Ekonomii na Uniwersytecie w Dhace i ukończył je w 1961 roku.
Po ukończeniu studiów Yunus dostał posadę asystenta w Szkole Ekonomii u profesorów – Nurula Islama i Rehmana Sobhana. Następnie w 1961 został powołany jako wykładowca ekonomii w Chittagong College. W tym czasie założył również rentowną fabrykę opakowań. W 1965 zaoferowano mu stypendium Fulbrighta na studia w USA. Uzyskał tam stopień doktorski z ekonomii na Uniwersytecie Vanderbilta w ramach programu Rozwoju Gospodarczego (GPED) w 1971 roku. Od 1969 do 1972 był adiunktem ekonomii na Middle Tennessee State University w Murfreesboro.
Działalność społeczna W czasie wojny wyzwoleńczej Bangladeszu w 1971 Yunus założył komitet obywatelski i prowadził Centrum Informacji Bangladeszu, wraz z innymi obywatelami Bangladeszu mieszkającymi w Stanach Zjednoczonych, w celu zwiększenia wsparcia dla wyzwolenia. Publikował także pismo „Bangladesh Newsletter” ze swojego domu w Nashville. Po wojnie powrócił do Bangladeszu i został powołany do rządowej Komisji Planowania kierowanej przez Nurul Islam. Praca ta wydała mu się nudna i zrezygnował z niej by dołączyć do Chittagong University na stanowisku szefa Wydziału Ekonomii.