Ponadto podjął szereg kroków mających zabezpieczyć pozycję cesarza, oddalając swoich krewnych ze stolicy i uniemożliwiając im dzierżenie urzędów wiążących się z realną władzą. Wykluczył również cesarzową wdowę ze sprawowania jakiejkolwiek roli w rządzie oraz nakazał by powinowaci cesarza nie mogli sprawować urzędu regenta małoletnich cesarzy.
thumb|Gliniana figurka konia ze śladami utraconej polichromii. Auckland War Memorial Museum Cao Pi zmarł w 226 i władzę po nim przejął jego syn, Cao Rui (226-239). Rok później generał Sima Yi poprowadził atak przeciwko Shu, zakończył się on jednak niepowodzeniem. W 238 Sima Yi udało się jednak pokonać Gongsun Yuana, który zajmował dzisiejszą prowincję Heilongjiang, i jego terytorium zostało przyłączone do Wei. W 239 Cao Rui zmarł i pozostawił po sobie jako następcę siedmioletniego adoptowanego syna, Cao Fanga (239-254), z Cao Shuangiem i Sima Yi jako współregentami. Zagrożenie ze strony Goguryeo zostało zażegnane gdy generał Guangqiu Jian pokonał jego siły w serii ataków w latach 244-245. W 247 Cao Shuang przeprowadził całą serię prawnych i administracyjnych zmian mających zabezpieczyć jego pozycję na dworze na wypadek osiągnięcia przez Cao Fanga dojrzałości.