W XVIII wieku, w czasach panowania Królestwa Ajutthaji, region ten był znany jako Nakhon Siam („miasto Syjamu”).
Ponowne odkrycie Angkoru thumb|left|Bulwar Sivutha w centrum Siĕm Réab
Kiedy francuscy odkrywcy, tacy jak Henri Mouhot, w XIX wieku „ponownie odkryli” Angkor, Siĕm Réab był zaledwie wioską. Jednak europejscy podróżnicy odwiedzili ruiny świątyń znacznie wcześniej, w tym António da Madalena w 1586 roku. W 1901 roku École française d'Extrême-Orient (EFEO) („Francuska Szkoła Dalekiego Wschodu”) przejęła odpowiedzialność za oczyszczenie i rekonstrukcję całego kompleksu. W tym samym roku do Angkoru przybyli pierwsi zachodni turyści – w ciągu zaledwie trzech miesięcy około 200 osób. Angkor został „wyrwany” dżungli i włączony do nowoczesnego świata.
thumb|Grand Hotel d'Angkor, wybudowany w połowie lat 20. XX wieku
Po przejęciu Angkoru przez Francuzów w 1907 roku, na mocy traktatu francusko-syjamskiego, Siĕm Réab zaczął się rozwijać. Grand Hotel d'Angkor otworzył podwoje w 1929 roku, a świątynie Angkoru stały się jedną z czołowych atrakcji Azji do końca lat 60. XX wieku, kiedy to wojna domowa odstraszyła turystów.