Synagoga Pinkasa w Pradze (, dawniej także ) – druga najstarsza zachowana synagoga w Pradze. Została zbudowana w pierwszej połowie XVI wieku z inicjatywy Arona Meszulama Horowitza. Obecnie pozostaje pod zarządem Muzeum Żydowskiego w Pradze i pełni funkcję pomnika niemal 80 000 Żydów z Czech i Moraw, którzy padli ofiarą Zagłady.
Historia Dzieje miejsca, powstanie synagogi i jej pierwotny wygląd Najstarsze ślady osadnictwa żydowskiego na terenie dzisiejszej synagogi, w tym pozostałości studni i rytualnej łaźni, czyli mykwy, pochodzą z końca XV wieku. W 1492 roku odnotowano istnienie prywatnego domu modlitwy stanowiącego część domu „U Erbů”, należącego do ważnej praskiej rodziny Horowitzów.
W 1535 roku Aron Meszulam Horowitz polecił wznieść w miejscu domu rodzinną synagogę w stylu późnogotyckim z elementami renesansowymi. Sieciowe sklepienie głównej nawy jest późnogotyckie, natomiast jego dekoracje oraz portal wejściowy mają charakter renesansowy. Nazwa budynku jest wyjaśniana na różne sposoby; Pinkas było również imieniem wnuka fundatora.