HMS „Rodney” – brytyjski pancernik typu Nelson z okresu II wojny światowej. Został nazwany od admirała sir George’a Brydgesa Rodneya. Nosił znak taktyczny 29.
Okręt był budowany według ustaleń traktatu waszyngtońskiego z roku 1922, które zakładały ograniczenie wyporności do 35.000 ton, co wymusiło kilka kompromisów w projekcie. Jednostka była jedyna w swoim rodzaju, nosząc wiele nowatorskich, jak i nie do końca udanych pomysłów.
Rzeczą, jaka rzucała się w oczy, było ustawienie artylerii głównej, która była skupiona na dziobie w trzech 3-lufowych wieżach. Miało to na celu łatwiejsze zarządzanie artylerią ze stanowiska dowodzenia, odpowiadało też koncepcji boju pościgowego, a także skróciło pancerną cytadelę. Jeśli chodzi o pancerną cytadelę, był to pierwszy brytyjski okręt z systemem „wszystko albo nic” (all or nothing). Pancerz burtowy znajdował się wewnątrz kadłuba (co było nowością) i był nachylony pod kątem 72 stopni. Zastosowano po raz pierwszy nową, zwartą bryłę pomostu bojowego, która stała się tradycyjną dla kolejnych brytyjskich jednostek.
Po raz pierwszy artylerię średnią skupiono całkowicie w wieżach, pancernik nie posiadał kazamat.