Leon Hieronim Radziwiłł herbu Trąby (ur. 10 marca 1808 w Warszawie, zm. 8 listopada 1885 w Paryżu) – książę, jedenasty ordynat na Klecku, fligeladiutant carski oraz generał rosyjski. Życiorys Urodził się 10 marca 1808 w Warszawie jako syn Ludwika Mikołaja Radziwiłła herbu Trąby (1773–1830) i Marianny Wodzińskiej (1778–1823). Jego dziadkiem był Michał Hieronim, zaś stryjami – Antoni Henryk, namiestnik Wielkiego Księstwa Poznańskiego, oraz Michał Gedeon, jeden z naczelnych wodzów w powstaniu listopadowym.
Otrzymał domowe wykształcenie – wychowywał go francuski emigrant-rojalista Jean de Nève. Wielki książę Konstanty skierował go jako junkra do Grodzieńskiego pułku huzarów (7 maja 1825), gdzie dosłużył się stopnia korneta.
W czasie nocy listopadowej wraz ze swoim pułkiem stanął po stronie caratu i wycofał się z Królestwa Polskiego wraz z oddziałami wiernymi Konstantemu.
W czasie wojny powstanie listopadowego, walcząc po stronie rosyjskiej, dosłużył się stopnia porucznika. W bitwie o Olszynkę Grochowską wraz ze szwadronem huzarów wielokrotnie atakował kawalerię Chłopickiego. W bitwie pod Ostrołęką uczestniczył pod komendą gen. Iwana Szachowskiego. Jako adiutant dowódcy Grodzieńskiego Pułku Huzarów, gen.