W styczniu 1948 roku Tadeusz Chyliński podjął pracę na stanowisku konstruktora w Instytucie Technicznym Lotnictwa, przemianowanym 1 kwietnia tego samego roku na Główny Instytut Lotnictwa, a od 3 marca 1952 roku na Instytut Lotnictwa, w dziale Wytrzymałościowo-Konstrukcyjnym, w zespole dr. inż. Zbigniewa Brzoski. Tam zaprojektował kadłub podwozie i śmigło ogonowe do pierwszego polskiego śmigłowca BŻ-1 GIL, którego głównym konstruktorem był inż. Bronisław Żurakowski.
thumb|BŻ-1 GIL W 1949 roku pod kierownictwem T. Chylińskiego zostały przeprowadzone badania tensometryczne naprężeń w konstrukcji przęseł Mostu Poniatowskiego w Warszawie, a w 1951 r. takie same badania wykonał na przęsłach mostu na Wiśle w Knybawie oraz naprężenia w łącznikach izolatorów linii wysokiego napięcia.
W 1950 r. opracował przeróbkę samolotu łącznikowego Piper Cub na samolot sanitarny. Prototyp zbudowany został w Instytucie Lotnictwa, a w Okręgowych Warsztatach Lotniczych nr 4 w Gdańsku wykonana została seria 14 sztuk tego samolotu. Na początku lat pięćdziesiątych, z inż. Jerzym Haraźnym i inż. Justynem Sandauerem, zaprojektował cele latające z napędem pulsacyjnym TC-1 i TC-2. W 1955 r. skonstruował holowane cele latające Spec-3 i Spec-4 wypróbowane w tym samym roku.